Jak zrobiłem arkusze maturalne, które rozwiązują się same

Uczeń rozwiązuje arkusz, sprawdza klucz CKE i widzi: „2 pkt". Nie wie, za co stracił punkt. Klucz nie tłumaczy, tylko punktuje: „za doprowadzenie do postaci... 1 pkt, za poprawny wynik 1 pkt". Jeśli ktoś nie widzi, gdzie jego zapis odbiega od oczekiwanego, dostaje informację o wyniku, ale nie o błędzie. Z tym przychodzi na korepetycje większość osób, które uczę.

Co chciałem zrobić

Żeby arkusz sam pokazał, gdzie komisja odbiera punkt. Nie jako gotowa odpowiedź do przeczytania, tylko w tempie ludzkiego tłumaczenia: krok, przerwa, następny krok, tak jak przy tablicy. Każdy krok podpisany tym, co w kluczu jest za niego punktowane. Uczeń ma zobaczyć moment, w którym jego rozwiązanie poszło inną drogą, i sam ocenić, czy ta droga też byłaby punktowana.

Jak to jest zbudowane

Każde zadanie jest rozpisane krok po kroku i animowane na tablicy. Wzory składają się na ekranie w takiej kolejności, w jakiej pisze się je ręcznie, nie pojawiają się w całości. Rysunki do zadań z geometrii są generowane z opisu, nie wklejane ze skanu, więc da się je powiększyć i nic się nie rozmywa. Po zamknięciu arkusza punktacja liczy się według klucza: uczeń zaznacza, które kroki miał, i widzi wynik w punktach, tak jak zobaczyłby go na świadectwie.

Cały arkusz to jeden plik, który działa w przeglądarce bez logowania i bez konta. Nie ma aplikacji do instalowania, nie ma newslettera na wejściu. Wchodzisz i rozwiązujesz.

Rzecz, którą zrobiłem źle na początku

Najpierw robiłem gotowe rozwiązania do przeczytania. Ładnie złożone, z wyjaśnieniami, kompletne. Nikt tego nie czytał, a jeśli czytał, to w minutę i bez efektu. Gotowe rozwiązanie działa jak klucz: potwierdza wynik, nie uczy drogi. Czyta się dopiero to, co powstaje na oczach patrzącego. Dlatego przerobiłem wszystko na animację kroków, mimo że to kilka razy więcej pracy na zadanie.

Jak sprawdzam, że rozwiązanie jest poprawne

Zły krok w rozwiązaniu jest gorszy niż brak rozwiązania, bo uczeń przyjmie go za wzorzec. Dlatego każde rozwiązanie, zanim trafi na stronę, przechodzi weryfikację matematyczną w dwóch niezależnych programach do obliczeń symbolicznych. Sprawdzają nie tylko wynik końcowy, ale każdy krok pośredni: czy przekształcenie z linii trzeciej do czwartej jest tożsamościowe, czy pierwiastki równania się zgadzają, czy pole z rysunku odpowiada polu z rachunku. Jeśli jeden z programów się nie zgadza, zadanie wraca do mnie.

Osobno pilnuję zgodności z kluczem CKE: punkty za kroki muszą odpowiadać temu, co komisja faktycznie punktuje w danym roku, a nie temu, co mnie wydaje się ważne.

Ile tego jest dzisiaj

Na dzień publikacji na stronie jest 49 arkuszy: matura podstawowa, matura rozszerzona i egzamin ósmoklasisty, w tym arkusze z ostatnich sesji CKE. Wszystkie za darmo, bez konta. Platforma ma też płatną wersję premium, ale arkusze nie są za nią schowane.

Buduję to sam, bo sam tego potrzebowałem na lekcjach. Ale uczę też ludzi, nie tylko buduję narzędzia. Jeśli po przejściu arkusza dalej nie wiadomo, gdzie ucieka punkt, to jest moment na rozmowę: bezpłatna diagnoza na algebraispolka.pl.